Sara en Marcus

We wonen hier nog maar een paar maanden. We wilden niemand tot last zijn, maar met drie kleine kinderen in huis is het soms rumoerig. Onze buurvrouw boven had daar last van. Ons Nederlands is nog niet zo goed. We hebben een keer bij haar aangebeld en geprobeerd te praten erover. Maar ze reageerde meteen boos. Toen wisten we niet meer wat we moesten doen.

Via de woningverhuurder kwamen we bij BeterBuren. Die mensen van BeterBuren gingen eerst met ons praten en ook apart met onze buurvrouw. Daarna gingen we samen praten in het buurthuis. Toen hoorden we dat de buurvrouw het op dit moment zwaar heeft: ze is alleen met haar kinderen. Ze was een beetje overspannen. Dat wisten wij helemaal niet.

Toen hebben we aangeboden af en toe op te passen, gewoon om iets terug te doen en onze kinderen vonden het leuk om te spelen. Dat vond ze fijn. Nu praten we gewoon en is er geen last. Het voelt nu alsof we hier echt wonen, samen.