Annelie

In ons straatje was het eerst wel gezellig, maar er ontstond steeds meer gedoe over het gebruik van de gezamenlijke tuin, vooral met de buren boven. Niet echt mega ruzie ofzo, maar wel een vervelende sfeer met van die nare opmerkingen. Ik probeerde op een gegeven moment gewoon te zorgen dat ik ze niet meer tegenkwam als ik de deur uitging. Ik was het meer dan zat om zo te wonen, maar wist niet zo goed wat ik ermee moest.

Degene die ik bij BeterBuren aan de telefoon kreeg snapte dat heel goed. Ze vroeg of ik met de buren wilde praten. Dat wilde ik op zich wel, maar zij zijn met zijn drieën en ik woon alleen en dat vond ik toch niet heel relaxed. Met de bemiddelaars samen, echt aardige mensen trouwens, durfde ik dat wel. Tijdens het gesprek kreeg iedereen kans om te zeggen wat je dwarszat, zonder dat het meteen weer een welles-nietes werd.

Aan het eind van de avond hadden we samen afspraken over de tuin. Eindelijk voelt het nu weer gewoon relaxed als ik de deur uitloop.